n8n, Make czy Zapier: co wybrać do automatyzacji w firmie
WiktorAI Systems Architect | CTO
Przy procesie z kilkoma krokami i umiarkowanym ruchem najtaniej wychodzi Make, najszybciej wystartujesz w Zapierze, a n8n wygrywa, gdy proces ma pętle, własny kod albo dane, które muszą zostać na Waszym serwerze. Cenników nie da się porównać wprost, bo każde narzędzie liczy co innego: Zapier wykonane akcje, Make każdy moduł razem z wyzwalaczem, n8n całe uruchomienie. Poniżej rozbieramy jeden proces na kroki i przeliczamy go na trzy rachunki.
Jak n8n, Make i Zapier liczą to, za co płacisz?
27 sierpnia 2025 roku Make przestał rozliczać klientów z operacji i przeszedł na kredyty, co ogłosił w komunikacie w centrum pomocy Make. Dla większości scenariuszy jedna operacja zamieniła się w jeden kredyt. Zmiana przypomniała o rzeczy, którą przy wyborze narzędzia łatwo przeoczyć. Cena z cennika to cena za jednostkę. A jednostka w każdym z trzech narzędzi znaczy co innego.
Zapier: płacisz za wykonane akcje
Zapier liczy zadania. Zadaniem jest każda akcja, która zakończyła się sukcesem. Wyzwalacz, filtry, formatowanie danych, rozgałęzienia, opóźnienia i same pętle są darmowe, a nieudane akcje nie trafiają do rachunku, jak podaje cennik Zapiera w wersji z 19 września 2026.
Plan Professional przy płatności rocznej kosztuje 19,99 dolara miesięcznie za 750 zadań, 49 dolarów za 2 000, 89 dolarów za 5 000 i 129 dolarów za 10 000. Płatność miesięczna podnosi każdą z tych kwot o połowę. Plan darmowy obsługuje wyłącznie połączenia z jednym wyzwalaczem i jedną akcją.
Po przekroczeniu limitu Zapier albo zatrzymuje procesy, albo dolicza każde następne zadanie drożej: 1,25 raza przy planie rocznym i 2,5 raza przy miesięcznym. Sufit to trzykrotność wykupionego pakietu.
Make: płacisz za każdy moduł, łącznie z wyzwalaczem
Make liczy kredyty. Prawie każdy moduł zużywa jeden kredyt przy każdym przebiegu, a moduły korzystające z AI dostawcy Make zużywają ich więcej, zależnie od liczby tokenów albo rozmiaru pliku. Wyzwalacz bierze kredyt przy każdym uruchomieniu, także wtedy, gdy nic nie znalazł, co wprost opisuje kurs Make Academy o zużyciu kredytów (stan na wrzesień 2026). Za darmo działają tylko filtry i routery.
Każdy element przechodzący przez moduł liczy się osobno. Cztery odpowiedzi z formularza przepuszczone przez trzy akcje to dwanaście kredytów plus jeden za wyzwalacz. Plan Core kosztuje od 9 dolarów miesięcznie za 10 000 kredytów według cennika Make z września 2026.
n8n: płacisz za uruchomienie całego procesu
n8n liczy wykonania. Wykonanie to jedno uruchomienie całego workflow, bez względu na liczbę kroków i ilość przetworzonych danych, co n8n zapisuje wprost na stronie z cennikiem (stan na wrzesień 2026). Chmurowy plan Starter kosztuje 20 euro miesięcznie przy płatności rocznej i obejmuje 2 500 wykonań. Plan Pro kosztuje 50 euro za 10 000 wykonań.
Wersja Community do instalacji na własnym serwerze jest bezpłatna. Płacicie za serwer i za czas osoby, która go pilnuje.
Ile kosztuje ten sam proces w każdym z trzech narzędzi?
Weźmy obsługę zapytania ofertowego. Klient wypełnia formularz na stronie. Automat sprawdza w CRM, czy firma już tam jest, przygotowuje ofertę z szablonu, zapisuje PDF na dysku, wysyła klientowi maila i dopisuje wiersz do arkusza sprzedaży. Wyzwalacz i pięć akcji. Przyjmijmy tysiąc zapytań miesięcznie, czyli około 45 na dzień roboczy.
| Krok procesu | Zapier | Make | n8n |
|---|---|---|---|
| Nowe zgłoszenie z formularza (wyzwalacz) | 0 zadań | 1 kredyt | jedno wykonanie obejmuje cały przebieg |
| Wyszukanie klienta w CRM | 1 zadanie | 1 kredyt | w cenie wykonania |
| Oferta z szablonu | 1 zadanie | 1 kredyt | w cenie wykonania |
| Zapis PDF na dysku | 1 zadanie | 1 kredyt | w cenie wykonania |
| Mail do klienta | 1 zadanie | 1 kredyt | w cenie wykonania |
| Wiersz w arkuszu sprzedaży | 1 zadanie | 1 kredyt | w cenie wykonania |
| Jedno zapytanie razem | 5 zadań | 6 kredytów | 1 wykonanie |
| 1 000 zapytań w miesiącu | 5 000 zadań | 6 000 kredytów | 1 000 wykonań |
| Najtańszy plan, który to mieści | Professional, 89 USD | Core, od 9 USD | Starter, 20 EUR, albo Community na własnym serwerze |
| W złotówkach, w przybliżeniu | ok. 330 zł | ok. 35 zł | ok. 85 zł albo ok. 45 zł za serwer |
Przy takim ruchu Make kosztuje prawie dziesięć razy mniej niż Zapier, a n8n w chmurze ląduje pośrodku. Wynik odwraca się w dwóch sytuacjach.
Pierwsza to pętla. Jeśli jedno zgłoszenie zawiera dziesięć pozycji i każda przechodzi przez trzy kroki, Make policzy za same pozycje 30 kredytów, a Zapier 30 zadań. Sama pętla jest w Zapierze darmowa, ale każda akcja w jej środku liczy się jako zadanie. W n8n to nadal jedno wykonanie. Przy procesach, które mnożą elementy, rachunek w Make i Zapierze rośnie razem z liczbą elementów, a w n8n wyłącznie z liczbą uruchomień.
Druga to wyzwalacz, który sprawdza źródło w odstępach czasu. Scenariusz w Make zaglądający do skrzynki pocztowej co 15 minut uruchamia się 96 razy na dobę. Daje to około 2 900 kredytów miesięcznie, zanim przyjdzie pierwszy mail. Wyzwalacz typu webhook odpala się dopiero przy nowym zdarzeniu i ten koszt znika.
Nasz przypadek: generator dokumentów kadrowych na n8n
Firma delegująca monterów rusztowań do Szwecji przy każdym zatrudnieniu przygotowuje komplet ponad dwudziestu dokumentów: umowę, informację dla pracownika, oświadczenia, dokumenty BHP i aneksy na oddelegowanie. Od 28 lipca 2026 cały komplet powstaje w systemie, który postawiliśmy na serwerze na koncie klienta. Silnikiem automatyzacji jest n8n w wersji 2.32.5, zainstalowane na tej samej maszynie.
Workflow generujący dokumenty ma pięć węzłów. Odbiera dane pracownika z aplikacji, zapisuje je do pliku, uruchamia generator napisany w Pythonie, czyta jego raport i odsyła do aplikacji listę gotowych plików. Jedno kliknięcie w kartotece to jedno wykonanie. W teście z 24 sierpnia z 25 szablonów powstały 22 dokumenty. Aneksów generator nie zrobił, bo pracownik żadnego nie miał.
Gdyby ten sam proces zbudować w Make albo Zapierze krok po kroku, każdy dokument byłby osobnym przebiegiem pętli z co najmniej dwiema akcjami: wypełnij szablon i zapisz plik. Na jednego pracownika wychodzi około 44 zadań albo 45 kredytów. Przy 50 zatrudnieniach w miesiącu Make zmieściłby to w podstawowym planie. Zapier potrzebowałby pakietu 5 000 zadań za 89 dolarów. O wyborze zdecydowały dwie inne rzeczy.
Pierwsza to kod. Dokumenty kadrowe mają kratki na PESEL, pogrubienia w środku zdania i daty liczone w dniach roboczych z pominięciem świąt. Robi to generator w Pythonie, który n8n uruchamia na tym samym serwerze.
Druga to dane. Umowy zawierają PESEL, adres i numer konta. W n8n na serwerze klienta te dane nie opuszczają maszyny w centrum danych na terenie Unii Europejskiej. Zapier jest hostowany na AWS w Stanach Zjednoczonych, co podaje jego strona o bezpieczeństwie i zgodności. Ma certyfikat EU-US Data Privacy Framework, więc taki transfer jest legalny. Pracodawca wpisuje go do rejestru czynności przetwarzania jako przekazanie danych poza Europejski Obszar Gospodarczy.
Drugi workflow składa paczkę dokumentów w jeden PDF do druku. Konwersją zajmuje się Gotenberg, czyli LibreOffice zamknięty w kontenerze, który stoi obok n8n i jest dostępny tylko z wewnętrznej sieci serwera. Narzędzie w chmurze by go nie zobaczyło. Trzeba by wystawić konwerter do internetu albo płacić za zewnętrzne API od każdego dokumentu.
Ile pracy zostaje po Waszej stronie?
Bezpłatne n8n kosztuje czas. Z naszego wdrożenia wynotowaliśmy cztery rzeczy, które przy własnej instalacji spadają na firmę albo na wykonawcę.
Obraz n8n nie ma Pythona. Doinstalowaliśmy osobną wersję Pythona 3.12 i podpięliśmy ją do kontenera, więc każda aktualizacja n8n oznacza sprawdzenie, czy generator dalej startuje.
Wersja 2.x zmieniła sposób włączania workflow. Stara komenda aktywacji zwraca błąd, workflow trzeba opublikować i zrestartować n8n. Kto zaktualizuje system bez czytania listy zmian, dostanie proces, który przestał reagować na zdarzenia.
Publiczny webhook to furtka. Po audycie bezpieczeństwa z 30 lipca dostał limit 30 zapytań na minutę z jednego adresu, a nadmiar dostaje odmowę.
Czwarta rzecz dotyczy zespołów. Edycja Community nie pozwala współdzielić workflow ani danych logowania do usług między użytkownikami, co opisuje porównanie edycji w dokumentacji n8n. Zespół, w którym automatyzacje edytują trzy osoby, potrzebuje płatnego planu.
Jest jeszcze licencja. n8n udostępnia kod na własnej licencji Sustainable Use License, która pozwala używać go do wewnętrznych celów firmy. FAQ licencji n8n wymienia wprost jako dozwolone budowanie workflow przez zewnętrznego konsultanta i utrzymywanie n8n na serwerze firmy. Zabronione jest pobieranie opłat za dostęp do samego n8n i sprzedawanie go pod własną marką.
Zapier i Make zdejmują z Was serwer, aktualizacje i bezpieczeństwo platformy. Zostaje projektowanie procesu i pilnowanie limitu. W Make dochodzi zrozumienie, jak dane płyną przez moduły. Kto nie rozumie pakietów danych i iteratorów, zbuduje scenariusz, który zjada kredyty w tle.
Jedno zastrzeżenie. Nasze obecne wdrożenia stoją na n8n. Make i Zapiera opisujemy na podstawie dokumentacji i cenników ze stanu na 19 września 2026, bez własnego wdrożenia produkcyjnego u klienta.
Jak zrobić tę rozbiórkę u siebie
Wystarczy kartka, dane z ostatniego miesiąca i pół godziny z osobą, która wykonuje proces na co dzień. Jeśli nie wiecie jeszcze, który proces rozpisać, zacznijcie od wyboru pierwszego procesu do automatyzacji.
Najpierw wypiszcie kroki i oznaczcie każdy jako wyzwalacz, filtr albo akcję. Formatowanie danych i warunki są zwykle darmowe. Akcje w aplikacjach kosztują.
Potem policzcie uruchomienia z ostatniego miesiąca: maile, zgłoszenia, faktury. Dodajcie połowę zapasu na sezon.
Trzeci krok to pętle. Ile elementów przechodzi przez jeden przebieg? Pozycje faktury, dokumenty, załączniki. Pomnóżcie je przez liczbę akcji w środku pętli.
Czwarty to dane. PESEL, wynagrodzenia, informacje o zdrowiu i umowy klientów oznaczają pytanie, w jakim kraju stoi serwer narzędzia.
Piąty to opiekun. Imię i nazwisko osoby, która zaktualizuje n8n i zareaguje, gdy proces stanie. Bez niej własny serwer po kilku miesiącach zostaje bez łatek bezpieczeństwa.
Wynik czytajcie tak. Proces na dwa albo trzy kroki, kilkaset uruchomień i nikt techniczny w firmie: Zapier, bo ruszy jeszcze tego samego popołudnia. Proces średniej długości, dane mogą leżeć w chmurze, ktoś w zespole lubi arkusze i logikę: Make, bo przy umiarkowanym ruchu kosztuje najmniej. Pętle, własny kod, dane wrażliwe albo dziesiątki tysięcy uruchomień: n8n, w chmurze albo na własnym serwerze. Pełny rachunek za serwer rozpisaliśmy w artykule o własnym serwerze i chmurze.
Bywa, że rozpiska pokaże coś więcej. Proces potrzebuje bazy danych, ekranu dla pracowników i uprawnień. Wtedy żadne z trzech narzędzi nie wystarczy samo. U klienta z dokumentami kadrowymi n8n jest jednym z czterech elementów, obok bazy danych, aplikacji i generatora. Kiedy taki system się opłaca, opisujemy w tekście o dedykowanych systemach AI.
Najczęstsze pytania
Czy n8n jest darmowe dla firmy, która używa go do własnych procesów?
n8n w edycji Community jest darmowe dla firmy, która instaluje je na własnym serwerze i automatyzuje nim wewnętrzne procesy. Firma płaci za serwer, zwykle kilkadziesiąt złotych miesięcznie, oraz za czas osoby, która aktualizuje system. Edycja Community nie ma współdzielenia workflow między użytkownikami, logowania SSO ani osobnych środowisk testowych, które n8n oferuje w płatnych planach.
Co jest tańsze przy małej skali, Make czy Zapier?
Przy małej skali Make jest zwykle kilka razy tańszy od Zapiera. Proces z wyzwalaczem i pięcioma akcjami, uruchamiany tysiąc razy w miesiącu, zużywa w Make 6 000 kredytów i mieści się w planie Core od 9 dolarów. W Zapierze ten sam proces to 5 000 zadań i plan Professional za 89 dolarów miesięcznie przy płatności rocznej. Ceny według cenników z września 2026.
Czy Zapier może przetwarzać dane osobowe pracowników zgodnie z RODO?
Zapier może przetwarzać dane osobowe pracowników zgodnie z RODO, bo ma certyfikat EU-US Data Privacy Framework i udostępnia klientom umowę powierzenia przetwarzania danych. Dane trafiają przy tym na serwery AWS w Stanach Zjednoczonych, więc pracodawca musi opisać ten transfer w rejestrze czynności przetwarzania. Przy numerach PESEL i dokumentach kadrowych prościej trzymać dane w Unii Europejskiej, na przykład w samodzielnie hostowanym n8n.
Czym różni się zadanie w Zapierze od kredytu w Make i wykonania w n8n?
Zadanie w Zapierze to jedna udana akcja, na przykład zapis wiersza w arkuszu, a wyzwalacz i filtry są w Zapierze darmowe. Kredyt w Make to jeden przebieg modułu, łącznie z wyzwalaczem, który zużywa kredyt przy każdym sprawdzeniu źródła. Wykonanie w n8n to jedno uruchomienie całego workflow, bez względu na liczbę kroków. Jeden proces daje więc w trzech narzędziach trzy różne liczby.
Sprawdź, który proces w Twojej firmie warto zautomatyzować najpierw i ile kosztowałby w każdym z trzech narzędzi. Bezpłatny audyt kończy się dokumentem z mapą procesów i rachunkiem kosztów ręcznej roboty.